Gedicht bij 4 mei: Zeven zerken
In het kader van de Nationale Dodenherdenking op 4 mei stuurde Ria Westerhuis een bijzonder gedicht in. Met sobere, beeldende woorden staat zij stil bij herinneren, eerbetoon en het blijvende besef dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.
Het gedicht draagt de titel ‘Zeven zerken’ en komt uit Vleugels van Glas. In enkele krachtige regels verbindt Westerhuis de stilte van de herdenking met het beeld van een merel die, na het moment van stilte, als het ware nog eenmaal het Taptoe-signaal laat klinken.
4 mei
Zeven zerken
met jongensnamen
zweven
in het schemerlicht
als wachters van de tijd
linten in rood-wit-blauw
bloemenkransen als eerbetoon
gedragen door een
een dorp dat niet vergeet
de zwart glanzende merel
kijkt mee vanuit een eikenboom
wacht tot alles stil
laat dan zijn oranje-gele snavel trillen
zingt een lofzang in zijn eigen taal
en fluit daarna gedreven
nog eenmaal
het Taptoe-signaal
Ria Westerhuis – uit: Vleugels van Glas
