Achter de schermen: Hans Koopmans, 30 jaar bij Omroep Odrie

Voor Hans Koopmans is radio maken nooit alleen een kwestie geweest van presenteren of verslag doen. Het was vooral luisteren, samenwerken en midden in de samenleving staan. Dertig jaar lang was hij een vertrouwd gezicht, en vooral een vertrouwde stem, bij lokale Omroep Odrie. Nu hij door zijn slechtziendheid minder actief is, kijkt hij met plezier terug op een loopbaan die hem langs sportvelden, studio’s, politieke debatten en scholen bracht.

Elke twee weken portretteert onze verslaggever Susan van Weperen een vrijwilliger van een van de radiostations binnen Streekomroep De Werven (Omroep Odrie, RTV SLOS en Radio Weststellingwerf Centraal). Hoe ziet de inzet en passie eruit van onze vrijwilligers die de omroepen achter de schermen draaiende houden?

Leerkracht

Hans Koopmans is 73 jaar en woont in Oosterwolde. Zijn loopbaan begon ooit heel anders: hij werkte 35 jaar in het onderwijs en was onder meer leerkracht en directeur van de Buttingaschool in Oosterwolde. “Ik ben altijd leerkracht geweest en later drie jaar directeur”, begint Hans. Zijn zicht ging echter rond zijn 52ste achteruit. “Ik zie op dit moment recht vooruit bijna niets meer en lezen gaat niet meer zoals vroeger. Dat maakt veel dingen in het leven lastig.”

Niet stilzitten

Toch betekende dat niet dat hij stil kwam te zitten. Juist bij de lokale radio vond hij jarenlang een nieuwe plek. Bij Odrie werd hij sportverslaggever, presentator en een betrokken vrijwilliger. Vooral langs de lijn voelde hij zich thuis. “Dat was geweldig”, zegt Hans. “Bij korfbal en voetbal stonden we letterlijk aan de zijlijn van het veld. Clubs waren altijd gastvrij. Er was een telefoonlijn en soms zelfs een overkapping voor de verslaggevers. Dat was echt mooi radio maken.”

Mensen laten meedoen en niet alleen laten luisteren.

Toen verslag doen langs de lijn door zijn beperking minder goed ging, verhuisde zijn werk meer naar de studio. Daar presenteerde hij programma’s en praatte hij uitzendingen aan elkaar. Dat vergde soms improviseren, omdat hij nieuwe namen en gezichten minder makkelijk kon onthouden of lezen. Toch hield hij het nog jarenlang vol. “Ik kon niet alles meer uit mijn hoofd doen, maar een heleboel nog wel”, vertelt hij. “Op een gegeven moment merkte ik wel dat het te lastig werd. Toen ben ik gestopt met de vaste sportverslaggeving.”

Niet uit beeld

Dat Hans niet uit beeld verdween, heeft veel te maken met zijn lange band met de omroep. Hij bleef op de achtergrond betrokken en springt desnoods in noodgevallen bij als invaller. Een van de programma’s waar Hans bijzonder trots op is, is Singeliers, het streektalige muziekprogramma dat precies 25 jaar geleden werd gestart. Hij was zelf de initiatiefnemer. “Ik vond het tijd voor een programma met streektaalmuziek”, vertelt hij. “Dat is toen begonnen en het bestaat nog steeds. Dat vind ik prachtig.”

Het programma draait inmiddels met meerdere presentatoren en heeft zijn eigen vaste plek in de Odrie-programmering. “Er komt muziek uit allerlei provincies en streektalen langs. Van Fries tot Stellingwarfs, van Zeeuws tot andere dialecten. Dat maakt het juist zo mooi.”

Veelzijdige wereld

Ook buiten de muziek redde Hans zich moeiteloos in de veelzijdige wereld van de lokale radio. Hij deed politieke uitzendingen, leidde debatten en werkte mee aan programma’s rond verkiezingen. Een van de spannendste momenten uit zijn loopbaan herinnert hij zich nog goed. “Tijdens een debat in De Miente kreeg ik te horen dat Simon ter Heide die nacht werd getroffen door een hartaanval. Dat was natuurlijk heel heftig. Op zo’n moment voel je meteen hoe dichtbij het echte leven kan komen.”

Een van zijn mooiste herinneringen heeft  te maken met sport, maar dan niet alleen met verslag doen. Hij organiseerde ooit een middaguitzending vanuit De Gouden Klok in Oosterwolde over SC Heerenveen. “Daar zat van alles in”, vertelt hij. “Een voetballer uit de streek die tegen een profcontract aanzat, een opa die vroeger met iemand had gevoetbald, gesprekken met de trainer en met de voorzitter. Dat was echt een van de hoogtepunten.” Het typeert de manier waarop Hans naar radio kijkt: als een plek waar verhalen samenkomen.

Naast sport en politiek werkte Hans ook jarenlang mee aan schoolradio. Twaalf jaar lang trok de omroep met een programma langs scholen, waar kinderen zelf radio konden maken. “Dat was hartstikke leuk”, zegt hij enthousiast. “Kinderen mochten presenteren, grapjes maken, muziek doen of een interview afnemen. Je zag ze helemaal opleven.” Voor Hans was dat precies de kracht van lokale radio: mensen laten meedoen en niet alleen laten luisteren.

Contact

Wat hem na al die jaren het meest aanspreekt, is nog altijd het contact. Niet de microfoon zelf, maar het gesprek erachter. “De microfoon is voor mij niet het belangrijkste”, aldus Hans. “Het gesprek wel. Ik ben geïnteresseerd, ik luister, ik speel in op wat iemand zegt. Dat maakt het leuk. En je doet het altijd samen met anderen, met technici erbij. Dat sociale deel is heel belangrijk.”

Hans is ook kritisch als het gaat om de toekomst van de lokale omroep. De discussies over de samenwerking tussen de lokale omroepen volgt hij met belangstelling, maar ook met zorgen. “Samenwerken is prima”, zegt hij. “Maar het moet wel lokaal blijven. Een streekomroep moet de verbinding met de omgeving houden.” Volgens hem ligt de oplossing in goed overleg en duidelijke afspraken over wat elke omroep doet.

Bij elkaar brengen

Ook nu hij minder actief is, blijft Hans betrokken bij de omroep en luistert hij met plezier naar de programma’s die nog steeds volop draaien. Na dertig jaar radio is voor Hans vooral duidelijk wat lokale omroep bijzonder maakt. Het is niet alleen informatie of amusement, maar een manier om een gemeenschap bij elkaar te brengen. “Je bereikt mensen echt”, zegt hij. “En als je eenmaal die interactie hebt gevoeld, dan snap je waarom dit werk zo mooi is.”

Foto bovenaan: Hans Koopmans (links) met voormalig kleuterjuf Aukje van der Sloep (foto: archief Hans Koopmans). 

Bron: Streekomroep De Werven

de-werven-uitplaatser